web stats
FelsefeYeni Yazı

Düşmeden Düşmeyi Öğrenmek

Bu hayattan neler öğrendiniz? Bu hayat size ne gibi tecrübeler kattı? Peki aileniz size ne gibi tecrübeler kattı? Okul peki? O size ne kattı?

Bu sorular hayatımızın dönüm noktası soruları haline nasıl getirebiliriz? Bunları biliyor muyuz?

Sizin için bu sorular hiçbir şey ima etmiyormu? Bi aralar benim içimde hiçbir şey ima etmiyordu… Bir aralar… Takii oturup düşünene kadar. Bence hayatımızın en önemli soruları listesine koymamız gerekiyor. Hatta kendimize sorup çocuğumuzun ve eşimizin hahatına nakletmemiz gerekiyor.

Yaptığım gözlemlerden ve etrafımda dinlediğim insanlardan ve hocalarımın sözlerinden etkilenerek yazdığım bu yazının asıl amacı dinlediklerimin benim hayatıma olan etkisini ve güzelliklerini sizin hayatlarına aktarmayı bir borç bilmiş durumdayım… Ve sizlerin hayatına -beni etkileyen olayları ve gelişmleri- katmayı çok isterim…

Günümüzde çocuklara nasıl bir eğitim veriliyor? Okuldan bahsetmiyorum. Tabiki de ailede verilen eğitimden… Siz ailenizden nasıl bir eğitim gördünüz?

Çocuklarımıza ve gençlerimize gün içinde kızıyoruz. Onlara “neden başarısızsın”, “neden kendi ayakların üzerinde duramıyorsun”, “sen varya adam olmazsın-adam kelimesi insan manasında-” ve “sen neden kendi işini kendin yapamıyorsun” diye kızabiliyoruz.

Bunun suçlusu tabii ki onlar. Eğer onlar işlerini düzgün yapsa, biraz kednine güvense işlerini yaparlar. Ama naparsın beceriksizler işte. Öğrenememişler. Tabi derslerine çalışmayan adam, hayatında da böyle olur. Onlar kendi işlerini yapacaklarda işlerini kedni becekerler. Peh! Neredeee! Bunlar ilerde evlenemez bile! Tuvalete bile gidemezler onlar. Kendi işlerini kendileri yapamayacaklar bunlar, becermez bunlar. (!) Değil mi? Suçlular çocuklarımız ve gençlerimiz değil mi? HAYIR! Tabiki de SİZSİNİZ!

Çocuklarımız kendi işlerini kebdi başlarına yapamazlar çünkü onların cesaretlerini ve kendilerine olan güvenlerini yerlebir ettiniz. En basitinde sizlere bu olayları karmaşığa doğru anlatacağım. Bakınız:

Siz belki bir akrabanız. Artık her kimse. Bir bebek yere düştüğü zaman hemen yanına koşarız ve ona ağlamsın diye ” Kim düşürdü seni? Halı mı? (Halıya vurmaya başlarsınız.) Al sana halı! Heh! Bir daha düşürme çocuğumu!” dersiniz. Çocuğa sen kendin düştün ve  sen kendin suçlusun pozisyonunu yüklemek yerine halının suçlu olduğunu öğretirsin. Artık çocuk hayatı boyunca kendinin suçlu olduğunu değil başkalarının suçu olduğunu zanneder. Kendisi suçlu olmanın ayıp bir şey olduğunu zanneder. Halbuki suçlu olup hatalarımızdan bir şeyler çıkarıp tecrübe kazanmanın o tadını çıkaramaz.

Bir başka örnek ise çocuk koltuktan ya da herhangi bir yereden düşeceği zaman ona “Düşersin oradan!” diyip onun düşmesini engellemiş olabilirsiniz. Ama ona büyük bir kötülük ettiniz. Farkında mısınız bilmiyorum ama? O çocuğa belkide adam akıllı düşmesine, belli yerlerden düştüğü zaman canı acıyacağını bilmesine ve tecrübe kazanmasına engel olduğunuzun farkında mısınız? O çocuğa “düşmeden düşmeyi” öğrettiniz. Tamam belki oradan düşüp kalıcı hasarlar alabilirdi. Ama ben bu örneği, çocuğun kalıcı hasar alacağı bir yerden düştüğünü örnek vermedim. Siz benim ne demek istediğimi gayet iyi anladınız…

Başka bir örneğe bakacak olursak: Yazı başlığımdan da anlaşılacağı gibi bir çocuğa bebekliğinden itibaren her düşmesinde yanına koşarak onun ellerinden tutup kaldırdığınızda; hayatta onu düşürdüğü zaman genç insan bir el arayacaktır ama bulamıyacaktır. Kendi kendine ayakta kalmayı beceremeyecektir.

Hocamında bana anlattığını sizlerle paylaşmak isterim. Yurt dışında aile çocuklarıyla gezerken sahilde; çocuğun ellerinden tutmak yerine onu serbest bırakıp rahatca gezmesini sağlarmış. Bizde durum biraz farklı biz çocuk elimizi bırakında kızarız ve ona deniz bir “canavar” olarak görmesini sağlarız. Halbu ki yurt dışında ki ebeveyinler çocukları serbest bırakıp “ne yaparsan yap be” pozisyonundan daha çok onu uzaktan takip eder ve düştüğü zaman kendi başına kalkması için bekler kalkamaz ise yardım eder. Birde çocuk tehlikeli bir noktaya gittiği zaman müdahelede bulunurlar.

Çocuklarımızın hayatta tecrübe kazanmalrına müsade edelim ki ileriki hayatları daha cesur ve kendine güvenilir insanlar olarak yaşayabilmelerini sağlayalım…

Çocuklarınıza izin verin ve bisikletten düşmeyi bilsinler…

s 25e7357aa32402332fa0a2187b58528ce0e84970 - Düşmeden Düşmeyi Öğrenmek

Sadece küçük bir not: Bu yazıyı yazmamda bana destek olan hocalarım Hüseyin UZUN’a ve Ayhan İÇÖZ’e teşekkürlerimi sunarım.

Kaynakça:

Hüseyin UZUN ve Ayhan İÇÖZ hocalarım.

Etiketler
Daha Fazla Göster

Yusuf Konca

Gumbuz Medya'nın kurucularındandır. Ayrıca gumbuz.com'da yazarlık, fikir ve proje danışmanlığı yapmaktadır. ISP ROKET'in sahbidir. Bilim insanı adayı...

İlgili Makaleler

Kimler Neler Demiş?

avatar
  Subscribe  
Bildir

Göz Atın

Kapalı
Başa dön tuşu
css.php
Kapalı

Reklam Engelleyici Algılandı

Lütfen reklam engelleyiciyi devre dışı bırakarak bizi desteklemeyi düşünün